Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012 10:01

Do you speak English?

Γράφτηκε από τον 

Πρώτη φορά παρουσιάζουμε κείμενο που έχουμε λάβει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο λόγος που το κάνουμε είναι γιατί πραγματικά πιστεύουμε ότι είναι εύστοχο και το περιεχόμενο του πετυχαίνει απόλυτα τον στόχο του ανθρώπου που το έγραψε.

Ο στόχος του ήταν να αποδείξει με πραγματικό κείμενο τον πλούτο της Ελληνικής γλώσσας και κυρίως το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι υπάρχουν Plethora ελληνικών λέξων στην Αγγλική γλώσσα. Το Email επίσης ανέφερε ότι δημοσιεύτηκε σε Αγγλικό περιοδικό ( πιθανά Τέχνης), κάτι που όμως δεν επιβεβαιώσαμε σε καμία περίπτωση. Ο άνθρωπος που το έγραψε φαίνεται να είναι ο Dr. John N. Kalaras, Senior Professor στο Σικάγο το 1998.

Ακόμα και αν το περιεχόμενο αυτό το έγραψε κάποιος "πειραγμένος" πιτσιρικάς που μένει στην Κοζάνη και ήθελε να σπάσει πλάκα και όχι κάποιος Φιλέλληνας Άγγλος δημοσιογράφος - πόσο μάλλον ένας καθηγητής πανεπιστημίου - σας το παραθέτουμε και τα συμπεράσματα δικά σας!

Το κείμενο αυτό το αναρτήσαμε στην "Επικαιρότητα" γιατί αυτή την περίοδο πραγματικά βομβαρδίζει τα email των Ελλήνων που θέλουν επιτέλους να νιώσουν για κάτι περήφανοι. Έτσι λοιπόν το Forward μοιάζει λογική κατάληξη για το κείμενο αυτό.

Dedicated to all of those who wants to eliminate the Greek language.

Do you speak Greek then you speak English, too.

It is worthing to spend some time to read the enclose text.


"The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.
The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.
Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was no need for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal - clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze - explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also euphoric. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism."

Γιώργος Δρακάκης

Σπούδασα Γραφικές Τέχνες και Προγραμματισμό εφαρμογών πληροφορικής με πολυμέσα ενώ έκανα ένα πολύχρονο πέρασμα απο μουσικές σπουδές. Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας με βασικό αντικείμενο την  κατασκευή πρότυπων και απαιτητικών εφαρμογών για το διαδίκτυο. Έχω διδάξει τις αρχές Ψηφιακού Ραδιοφώνου σε Ιδιωτικό ΙΕΚ και ειμαι ο σχεδιαστής/προγραμματιστής όλων των ηλεκτρονικών δραστηριοτήτων της Εταιρείας Artspot.